Αρχεία Κατηγοριών: Poetry Ποίηση

pexels-photo-37227886.jpeg Μ’ επιμέλεια guchellas 🖋➰🖋➰🖋➰🖋 💫Σαν το μικρό παιδί εβρέθηκα…τη μαργαρίτα να ρωτάω…αν ζω μές στις στιγμές σου…κι αν μ’αγαπάς όσο σε αγαπάω…————–Μα εκείνη δεν απάντησε…και εγώ σιωπέ σου μένω να ερμηνεύω…τι μου μιλούν τα μάτια σου…μ’ άφησε να μαντεύω…————Να αναρωτιέμαι αν είμαι το λίγο σου…η τάχα το πολύ σου…του νου σου αν είμαι όλεςΣυνέχειαΣυνέχεια ανάγνωσης ««Εικόνες» μιας γενναιόδωρης αγάπης»

pexels-photo-31956329.jpg 🖋➰🖋➰🖋➰🖋 Αναδημοσίευση από:https://abelabilheira.com/2026/05/28/troco-gl-es/#respond ΑνταλλάσσωΕδώ απαριθμώ τα πολύτιμα υπάρχοντα: α) την ελευθερία να γράφω για να διαμορφώνω τον κόσμο β) την ικανότητα να ονειρεύομαι ένα μέλλον για τις πιο μεγάλες νύχτες γ) τον ανοιξιάτικο αέρα στολισμένο με το κελάηδισμα των πουλιών δ) ακόμη και το θαλασσινό αλάτι που καλύπτει τις πρώτες αναμνήσεις, τις πολλές ελπίδεςΣυνέχειαΣυνέχεια ανάγνωσης «Με ή χωρίς ελπίδες;»

📸 /ai wp guchellas.com-global-union-of-citizens-6a31044a06d69-1.png Η ΓΝΩΣΗ ΤΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ ΕΙΝΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΨΕΥΤΙΚΗ ΔΟΞΑ 🖋➰🖋➰🖋➰🖋 Αναδημοσίευση από:https://searchingthemeaningoflife.wordpress.com/2026/02/21/ten-poems-to-love-poetry/ 3. Να μάθεις να φεύγεις – Μενέλαος Λουντέμης “Από την ασφάλεια τρύπιων αγκαλιών. Από χειραψίες που σε στοιχειώνουν. Από την ανάμνηση μιας κάλπικης ευτυχίας. Να φεύγεις ! Αθόρυβα, σιωπηλά, χωρίς κραυγές, μακρόσυρτους αποχαιρετισμούς. Να μην παίρνεις τίποτα μαζί, ούτε ενθύμια, ούτεΣυνέχειαΣυνέχεια ανάγνωσης «Να καταλάβεις πως οι δεύτερες ευκαιρίες είναι για τους δειλούς -οι τρίτες για τους γελοίους.»

📸 pexels-photo-32515782.jpg 🖋➰🖋➰🖋➰🖋 Αναδημοσίευση από:https://jamwrites1.wordpress.com/2026/05/21/platos-cave/ Σπήλαιο του Πλάτωνα 21 Μαΐου 2026 Ανταλλάξαμε το φως της φωτιάς με λαμπερές οθόνες,με επιμελημένες αλήθειες και γυαλισμένα όνειρα. Η σπηλιά φύτρωσε καλώδια, οι αλυσίδες έγιναν λείες,τώρα οι σκιές ψιθυρίζουν κάθε εβδομάδα. Οι αλγόριθμοι επιλέγουν τι πιστεύουν οι καρδιές,η πολιτική πουλάει αυτό που δέχονται τα μυαλά. Φωτογραφία από JAM ΗΣυνέχειαΣυνέχεια ανάγνωσης «Οι αλγόριθμοι επιλέγουν τι πιστεύουν οι καρδιές»

📸 ΑΙ https://guchellas.com/wp-content/uploads/2026/06/ceb5ceb9cebacf8ccebdceb1_viber_2026-06-26_09-18-33-178.jpg Μ’ επιμέλεια guchellas 🖋➰🖋➰🖋➰🖋 💫Έπαψε να ξημερώνει… ασάλευτοι οι δείκτες κάθε φορά που τους κοιτώ… το χρόνο μου τον κάνουν ατέλειωτα βασανιστικό… δηλώνοντας μου πως η Αυγή δεν θα φανεί… σε ψάχνουν…σε ζητούν…μου απαιτούν… το σχήμα του κορμιού σου… στα σεντόνια μου να βρουν… τη μυρωδιά σου πάνω στο δέρμα μου… καιΣυνέχειαΣυνέχεια ανάγνωσης «Σαγαπώ: <<Της νύχτας τα καμώματα…>>»

pexels-photo-230986.jpeg 🖋➰🖋➰🖋➰🖋 Αναδημοσίευση από:https://searchingthemeaningoflife.wordpress.com/2026/06/07/you-wear-a-hat-the-traditions-a-monks-robe-the-shroud-of-ethics-gloves-the-dreams-in-case-you-n Φοράς καπέλο, τις «παραδόσεις» Μοναχό ρούχο, το σάβανο «ηθικής» Γάντια τα «όνειρα», μήπως τα χρειαστείς Εμένα μ’ αρέσει να φεύγω γυμνή | SearchingTheMeaningOfLife By SearchingTheMeaningOfLife [Ιωάννινα, Σεπτέμβριος 2018] Φοράς καπέλο, τις «παραδόσεις»Μοναχό ρούχο, το σάβανο «ηθικής»Γάντια τα «όνειρα», μήπως τα χρειαστείςΕμένα μ’ αρέσει να φεύγω γυμνήΣτέκεις και μίζερα μονολογείςΚρατήσου μακριά ενοχική κριτικήΣτοΣυνέχειαΣυνέχεια ανάγνωσης «Μοναχό Ρούχο και Ηθικές Σκέψεις «Το γάλα στο στήθος να μη χαθεί»»

pexels-photo-36857948.jpeg 🖋➰🖋➰🖋➰🖋 Αναδημοσίευση από:https://fridalaloka.com/2026/05/24/el-color-de-la-melancolia-frida-la-loka/ Το χρώμα της μελαγχολίας, Frida la Loka Η μέρα κυλάει αργά, καθώς η γη γίνεται χάλκινη. Αυτό το πληγωμένο μυστικό στην καρδιά, το βαθύ κενό, η διαπεραστική σιωπή. Οι σκιές πέφτουν στα μακρινά σπίτια, η ψυχή αναζητά καταφύγιο, ένα καταφύγιο. Οι σκέψεις γιγαντώνονται, καθώς ο ήλιος κινείται προς τη δύση του.ΣυνέχειαΣυνέχεια ανάγνωσης «Τα πάντα έχουν ένα τέλος.»

pexels-photo-13695389.jpeg 🖋➰🖋➰🖋➰🖋 Αναδημοσίευση:https://fridalaloka.com/2026/05/02/cancion-de-las-simples-cosas/ https://youtu.be/pOT1T2qSd2M?t=61 Περισσότερο από το χρώμα, Frida la Loka Ποίημα, (ΙΣΠ-ΙΤΑ) Το λευκό φως διασχίζει την άκρη του ημίφωτος, μια γαλακτώδης γρατσουνιά αιωρούμενη στο τίποτα.Από κάτω, η Αφροδίτη είναι ένα καρφί παλλόμενου φωτός , που κρατάει ακίνητη την ανάσα του κόσμου. Η σελίδα τραβιέται στην άκρη και το σκοτάδι υποχωρεί, μια μεταξωτή καμπάναΣυνέχειαΣυνέχεια ανάγνωσης «Ποιητικές Αναζητήσεις: Το Φως και το Σκοτάδι»

📸 /ai wp guchellas.com-global-union-of-citizens-6a117ac57c39f-1.png Ξημερώνει και στην κάθε Ανατολή, η ψυχή μου κρατιέται από τις ακτίδες της. 🖋➰🖋➰🖋➰🖋 Αναδημοσίευση από:https://www.instagram.com/p/DYRYmfpI–99r13KPLN74XI1P3Yx_moGn7P7Ro0/?igsh=bmdwemU5c3JlMGZ2 …Εγιναν οι μήνες εβδομάδες.. και οι εβδομάδες μέρες.. και οι μέρες όλες έγιναν μια.. και η μέρα αυτή.. δική μου.. η δική μας.. ξημερώνει στην κάθε της Ανατολή η ψυχή μου.. βουτά και κρατιέται απόΣυνέχειαΣυνέχεια ανάγνωσης «Για την Αγάπη: Ποιητικές Στιγμές»

guchellas.com-global-union-of-citizens-69fb01cb5c9f6.png 📸 /ai Η SaphilopeS καλεί σε ένα Συμπόσιο τους Νταλί, Άμλετ, Σαπφώ, Παγκανίνι, Νίτσε, Κάφκα. 🖋➰🖋➰🖋➰🖋 Αναδημοσίευση από:https://sapholipes.home.blog/2025/09/06/kaos-mix/ Χάος Μείγμα Τότε εξερράγη ταυτόχρονα:ο Κάφκα φώναξε: «Ευχαριστώ!»Νίτσε… «Αυτό είναι δύναμη!»Άμλετ… «Ήταν να κλέψεις ή να μην κλέψεις;»Νταλί… «Τέλεια ατάκα!»Σαπφώ… «Αααααα χοαα χαχαχα. Έκοψε, αλλά τι έκοψε;» Και πράγματι, ήταν η χορδή του βιολιού του ΠαγκανίνιΣυνέχειαΣυνέχεια ανάγνωσης «3. Συμπόσιο»