Αρχεία Κατηγοριών: Poetry Ποίηση

pexels-photo-8167537.jpeg  Γλυπτό του Antonio Canova φιλοτεχνημένο το 1793 Στο μήνα που κορυφώνεται η ομορφιά και η αναγέννηση της φύσης, ας έρθουμε σε επαφή με ερωτική ποίηση που είναι έντονα επηρεασμένη από την ένταση του Κρητικού τοπίου στη Μεσόγειο. Πλούσια σε παράδοση με έντονο πάθος και λυρισμό, από τη μυθική εποχή Θησέα και Αριάδνης, τον ΕρωτόκριτοΣυνέχειαΣυνέχεια ανάγνωσης «Μάιος»

pexels-photo-13448627.jpeg Η αρχέγονη «συμφωνία» με το θάνατο είναι ο «οιωνός» της ζωής, όταν «στη σιωπή» ακούς την «ανάσα» της ! 🖋➰🖋➰🖋➰🖋 Αναδημοσίευση από:https://fridalaloka.com/2026/02/24/in-attesa-frida-la-loka/ Περιμένοντας, Φρίντα λα Λόκα Η νύχτα απλώνει το σκληρό βελούδο της  πάνω στις φλέβες του ακίνητου κήπου.  Ένα βραδινό φως, ακόμα άγουρο,  αιωρείται ανάμεσα στα κλαδιά σαν ένας μετριασμένος οιωνός. Στη σιωπή,ΣυνέχειαΣυνέχεια ανάγνωσης «Ακούσματα ζωής…»

pexels-photo-29734591.jp 🖋➰🖋➰🖋➰🖋 Αναδημοσίευση από:https://sapholipes.home.blog/2025/12/28/silikalar/ Πυριτικά Καιγόμασταν. Η φλόγα, ακολουθούσαμε το μονοπάτι του Ερμή στο σκοτάδι — τα δάχτυλά μας μεταμορφώνονταν σε κάτι, ίσως τίποτα, ίσως τα πάντα https://youtu.be/DQPpREz4now?t=1 https://sapholipes.home.blog/2025/12/28/silikalar/?page_id=5258

Η πράξη της προσφοράς δεν είναι αφαίρεση. Είναι επέκταση. Η προσφορά χωρίς ιδιοτέλεια γίνεται ελευθερία.» 🖋➰🖋➰🖋➰🖋 Αναδημοσίευση από:https://tastylifeway.wordpress.com/2026/03/12/%ce%b4%cf%8e%cf%83%ce%b5-%ce%ad%ce%bd%ce%b1-%cf%86%ce Δώσε ένα φεγγάρι *** Όλοι μπορούμε να δώσουμε … ‘ ένα φεγγάρι ‘ (Η φράση αυτή δεν μιλά για αστρονομία) Μιλά για υπαρξιακή γενναιοδωρία. Για εκείνη την εσωτερική πράξη κατά την οποία ένας άνθρωπος αποφασίζει να γίνειΣυνέχειαΣυνέχεια ανάγνωσης ««αλλά στη διάθεση να μεταφέρεις φως εκεί όπου υπάρχει σκοτάδι.»

pexels-photo  21η Μαρτίου Παγκόσμια Ημέρα Δασών  «Τα ίχνη της τεμπελιάς, της απληστίας, της τυφλής αλαζονείας, το μαχαίρι καρφωμένο στην καρδιά της φύσης.» 🖋➰🖋➰🖋➰🖋 Αναδημοσίευση από:https://sapholipes.home.blog/2025/07/07/kuller-konusunca/ Σαφιλόπη Όταν οι στάχτες μιλούν  σαπφίπολης  Γενικός  7 Ιουλίου 2025  Τα δάση καίγονται! Μια σπίθα έπεσε στο έδαφος, αδελφή Περιχάν.  Ο άνεμος είναι πεινασμένος, οξύς και γρήγορος.  Ένα πορτοκαλί τέρας γεννιέται ξαφνικά, τυλίγοντας το δάσος.ΟΣυνέχειαΣυνέχεια ανάγνωσης ««Κοίτα την ντροπή σου, ανθρωπότητα!»»

pexels-photo-6491957.jpeg Με εμάς τα πιόνια, να κινούμεθα «ελεύθεροι», στο προσχεδιασμένο παιχνίδι! 🖋➰🖋➰🖋➰🖋 Αναδημοσίευση από:https://fridalaloka.com/2026/03/21/el-espejo-y-el-umbral/#res Ο Καθρέφτης και το Κατώφλι, ένα ποίημα (αφιερωμένο) στον J.L. Borges, Frida la Loka Δεν υπάρχει τέλος σε αυτόν τον λαβύρινθο των ωρών, έναν διάδρομο από βήματα που δεν αφήνουν ίχνος. Κοιτάζω τον εαυτό μου σε ένα σπασμένο γυαλί και κοιτάζωΣυνέχειαΣυνέχεια ανάγνωσης «Η παγκόσμια σκακιέρα:»

📸https://guchellas.wordpres Όσο και να πονάει το άνοιγμα του ¨συρταριού» (γιατί δεν μπορεί, «να πει τίποτα») μας λέει, πόσο πικρή και μαύρη θα είναι🖤, αν ήταν άδειο! 🖋➰🖋➰🖋➰🖋 Αναδημοσίευση από:https://fridalaloka.com/2026/03/13/di-te-frida-la-loka/comment-page-1/#respond Σχετικά με εσένα, Φρίντα λα Λόκα Ένα ατελείωτο κομμάτι σου  βρίσκεται  σε ένα στενό, μυστικό μέρος μέσα μου,  σιωπηλά φυλαγμένο. Σαν ένα  κρυμμένο  αρχαίο νόμισμα —καιΣυνέχειαΣυνέχεια ανάγνωσης «Το συρτάρι»

pexels-photo-19016011 🖋➰🖋➰🖋➰🖋 Αναδημοσίευση απ΄΄ο:https://fridalaloka.com/2026/01/26/segreti-di-foglie-frida-la-loka/#respond Secrets of Leaves, Frida la Loka. Ποίηση, (ΙΤΑ-ΙΣΠ) Ανάμεσα σε βότσαλα και βρύα, με φώτα να γελούν στην υγρή κουβέρτα, το νερό λέει τα μυστικά των φύλλων, διαγράφοντας κύκλους όπου οι γυάλινες μελωδίες   θρυμματίζονται. Μια χειρονομία μέσα στην αβεβαιότητα, ένα άλμα στο διάφανο σκοτάδι,   και για άλλη μια φορά,ΣυνέχειαΣυνέχεια ανάγνωσης «— που παρηγορεί τραυματίζοντας, που σώζει χάνοντας»

📸pexels-photo-3393361 🖋➰🖋➰🖋➰🖋 «Είναι οι σημερινοί άθλιοι, αυτοί που ο Βίκτωρ Ουγκώ είδε στον αιώνα του και που τώρα επιστρέφουν πολλαπλασιασμένοι, σαν φωτιά μέσα στη νύχτα, φλεγόμενες πληγές που περιμένουν ακόμα τη λύτρωση.» Αναδημοσίευση από:https://fridalaloka.com/2025/11/25/catedral-de-palabras-eco-del-miserable-di-frida-la-loka/#like-6034 Καθεδρικός Ναός των Λέξεων: Η Ηχώ του Άθλιου, ποίηση Στους σκοτεινούς διαδρόμους της ιστορίας, όπου το αμυδρό φως αποπνέει αρχαία σκόνηΣυνέχειαΣυνέχεια ανάγνωσης «Όσο θα υπάρχουν άνθρωποι…»

📸pexels-photo-11292939.jp Η συσσωρευμένη δύναμη και η ελπίδα του καλύτερου, στο μυστικό κύκλο, με το θάνατο, να προηγείται πάντα της ανανέωσης! 🖋➰🖋➰🖋➰🖋 Αναδημοσίευση από:https://rivaombrosa.wordpress.com/2025/07/08/i-mandorli/ Οι αμυγδαλιές Τα λευκά λουλούδια πέφτουν ανάλαφρα, σαν χιόνι που μυρίζει χειμώνα. Ο άνεμος τα σηκώνει και μετά τα τοποθετεί στο όριο ανάμεσα στο φως και τη σκιά. Η σιωπή είναι έναΣυνέχειαΣυνέχεια ανάγνωσης «Η Μυστική Ομορφιά των Αμυγδαλιών στον Χειμώνα»