Τα πάντα έχουν ένα τέλος.

pexels-photo-36857948.jpeg

🖋➰🖋➰🖋➰🖋

Αναδημοσίευση από:https://fridalaloka.com/2026/05/24/el-color-de-la-melancolia-frida-la-loka/

Το χρώμα της μελαγχολίας, Frida la Loka

Η μέρα κυλάει αργά, 
καθώς η γη γίνεται χάλκινη. 
Αυτό το πληγωμένο μυστικό στην καρδιά, 
το βαθύ κενό, η διαπεραστική σιωπή. 
Οι σκιές πέφτουν στα μακρινά σπίτια, 
η ψυχή αναζητά καταφύγιο, ένα καταφύγιο. 
Οι σκέψεις γιγαντώνονται, 
καθώς ο ήλιος κινείται προς τη δύση του. 

«...Όταν είσαι πολύ λυπημένος, αγαπάς τα ηλιοβασιλέματα»*,

 είπε, κοιτάζοντας αυτόν τον άπειρο ουρανό. 
Έτσι ψάχνουμε τα μάτια μας ανάμεσα σε χιλιάδες ορίζοντες, 
για να αναζητήσουμε έναν αποχαιρετισμό, για να νιώσουμε ασφαλείς. 
Γιατί αυτό το κόκκινο που καίγεται και ξεθωριάζει 
ξέρει πώς να χωρέσει τον πόνο μας: 
το φως που πεθαίνει, που σβήνει, 
μας λέει ότι όλα έχουν ένα τέλος. 
Και σε αυτή τη σύντομη στιγμή φωτιάς και φωτός, 
η θλίψη καταλαγιάζει, δεν τη φοβόμαστε. 
Ο κόσμος σβήνει σε έναν γλυκό ψίθυρο, 
και η νύχτα μας αγκαλιάζει, απέραντη, προστατεύοντάς μας.

*Ο Μικρός Πρίγκιπας (Κεφάλαιο VI)

Πηγή εικόνας: Pinterest, (κα. Smith)

El color de la melancolía, Frida la Loka