Στη γεύση του ανείπωτου

pexels-photo

Αναδημοσίευση από:https://fridalaloka.com/2025/07/09/la-poesia-non-e-fiore-di-frida-la-loka/

Η ποίηση δεν είναι λουλούδι

Είμαι ο κληρονόμος ενός στίχου 
που δεν σβήνει ποτέ, 
γη που καίγεται κάτω 
από κλειστά μάτια 
και νύχτες που γνωρίζουν 
τη γεύση αυτού που μένει ανείπωτο. 

Κόβομαι με κοφτερές ηχώ επειδή 
οι ψίθυροι δεν είναι αρκετοί 
και απελευθερώνω τον πόνο: 
γράφει αυτό που φοβάται η λογική. 

Αγαπώ με τα νύχια μου 
, με τις εκτεθειμένες φλέβες, 
με το σιωπηλό, ιερό βρυχηθμό 
εκείνων που περίμεναν πολύ καιρό 
χωρίς ποτέ να τα παρατήσουν. 

Γιατί η ποίηση δεν είναι λουλούδι, 
είναι φωτιά. 

Είναι η πείνα που γίνεται ομορφιά, 
μια κραυγή που ξέρει να χορεύει, 
ο θυμός που ανθίζει κάτω από το δέρμα. 

Και εγώ - αυτή η αχαλίνωτη φωνή - 
δεν ζητώ άδεια. 

Ζητώ μόνο χώρο.