Όταν η αλήθεια ανοίγει μια πληγή, γίνεται θεϊκή κραυγή στο σκοτάδι

📸https://guchellas.wordpress Αναδημοσίευση από:https://sapholipes.home.blog/2025/07/10/evrensel-agit/ Τι όμορφα μπλουζ, τι όμορφο σκοτάδι παγκόσμιος θρήνος  σαπφίπολης  Γενικός  10 Ιουλίου 2025 1 λεπτό Το αύριο σπάει στα δόντια των απρόσκλητωνστον αιματηρό εμετό του,κάνοντάς σε να πιστέψεις σε έναν χορό κουφαριών,το τραγούδι της φθοράς.Στο γκέτο, σκιές ροκανίζουν το παρελθόν,το τέλος του φωτός, σαν τάφος,η μνήμη νεκρή. Η επιθυμία της κόλασης,ο υπόνομος των ασφυκτικών αναπνοών,ΣυνέχειαΣυνέχεια ανάγνωσης «Όταν η αλήθεια ανοίγει μια πληγή, γίνεται θεϊκή κραυγή στο σκοτάδι»

Δεν ήσουν ο μόνος που το θυμόταν

📸https://guchellas.wordpres Αναδημοσίευση από:https://rivaombrosa.wordpress.com/2025/08/08/le-case/  “Τα Σπίτια” Κάποια σπίτια μένουν ξύπνια ακόμα και τη νύχτα. Όχι από φόβο για το σκοτάδι, αλλά από μνήμης. Έχουν πατώματα που τρίζουν εκεί που έχουν περάσει σημαντικά βήματα,πόρτες που κλείνουν ακόμα με τον ήχο ενός αποχαιρετισμού, παράθυρα που αντανακλούν πρόσωπα που δεν κοιτάζουν πια έξω. Προσωπική φωτογραφία Στους τοίχους, η αργήΣυνέχειαΣυνέχεια ανάγνωσης «Δεν ήσουν ο μόνος που το θυμόταν»

Στη γεύση του ανείπωτου

pexels-photo Αναδημοσίευση από:https://fridalaloka.com/2025/07/09/la-poesia-non-e-fiore-di-frida-la-loka/ Η ποίηση δεν είναι λουλούδι Είμαι ο κληρονόμος ενός στίχου που δεν σβήνει ποτέ, γη που καίγεται κάτω από κλειστά μάτια και νύχτες που γνωρίζουν τη γεύση αυτού που μένει ανείπωτο. Κόβομαι με κοφτερές ηχώ επειδή οι ψίθυροι δεν είναι αρκετοί και απελευθερώνω τον πόνο: γράφει αυτό που φοβάται η λογική. ΑγαπώΣυνέχειαΣυνέχεια ανάγνωσης «Στη γεύση του ανείπωτου»

Σαν την τελευταία γραμμή ενός κειμένου

📸https://guchellas.wordpre Αναδημοσίευση από:https://nadinepoetry.wordpress.com/2025/08/05/le-cose-invisibili/ Φωτογράφος Μπάρμπαρα Μπεζίνα Στίχοι της Nadine S.Τα αόρατα πράγματαΌλα τα αόρατα πράγματα καλούν—οι στάχτες των νεκρών, οι κουνιστές πολυθρόνες που κινούνται στη σκονισμένη σιωπή των βεραντών. Θα ήθελα να είναι καθήκον μου να αφουγκράζομαι τη μελαγχολία της φύσης τους: να ακούω το φύλλο όταν πέφτει, ατελείωτο, σαν την τελευταία γραμμή ενός κειμένου—ΣυνέχειαΣυνέχεια ανάγνωσης «Σαν την τελευταία γραμμή ενός κειμένου»

Η ατελείωτη μελαγχολία, της ύπαρξή σου.

📸https://guchellas.com/?attachment_id=4519 Αναδημοσίευση από:https://olivia2010kroth.wordpress.com/2025/07/29/%d0%b3%d0%bb%d0%b0%d0%b7%d0%b0-yeux/#respond Φιόντορ Κούζμιτς Σολόγκουμπ: Κλείνοντας τα μάτια σου… Κλείνοντας τα μάτια μου, σε φιλάω,ένα σιωπηλό και ασώματο φιλί.Κοιτάς και είσαι σιωπηλός, χωρίς να σκοτώνεις, χωρίς να αγαπάς,στο λίκνισμα της ομίχλης και των ρυακιών. Πλέω με μια βάρκα, και το φεγγάρι από πάνω μουσηκώνει το θλιμμένο του πρόσωπο.Πλέω σε ένα ποτάμι, και τα καλάμια,ΣυνέχειαΣυνέχεια ανάγνωσης «Η ατελείωτη μελαγχολία, της ύπαρξή σου.»

Τα παιδιά μετρούν εκρήξεις αντί για α….

pexels-photo  Αναδημοσίευση από:https://artiglio.blog/2025/07/15/parole-in-prestito-10/#like-9475 Ματ, ποιος κινείται, ποιος πέφτει, ποιος πληρώνει, ποίημα. Η σκακιέρα καίγεται κάτω από τα πόδια τυφλών βασιλιάδων και πιονιών που δεν έμαθαν ποτέ να ονειρεύονται. Τα σύνορα σχεδιάζονται με αίμα, όχι με μελάνι, και η διπλωματία είναι μια κούφια ηχώ σε σαλόνια όπου η αλήθεια πωλείται στον πλειοδότη. Τα παιδιά μετρούν εκρήξειςΣυνέχειαΣυνέχεια ανάγνωσης «Τα παιδιά μετρούν εκρήξεις αντί για α….»

Όταν μπορείς να νιώσεις πόνο !

pexels-photo Αναδημοσίευση από:https://nadinepoetry.wordpress.com/2025/04/29/simulacro-di-donna/ Ομοίωμα μιας γυναίκας 29 Απριλίου 2025 όχι αδιαφορία – όχι αυτή η γεωγραφία της επιθυμίας που προορίζεται για σιωπή, (όπου είμαι εγώ, εσύ φεύγεις σαν άλογο που φοβάται τα ηνία) όχι ο ήλιος που δύει με το αίμα μας – αυτός ο ήλιος που ξεφεύγει από το βλέμμα μας, ενώ σκαλώνει τονΣυνέχειαΣυνέχεια ανάγνωσης «Όταν μπορείς να νιώσεις πόνο !»

Όντας δύο….

pexels-photo ✍ Απόσπασμα ποιήματος μου: Ο ΘΕΌΣ ΈΡΩΣ «περπατώντας πάνω στης Μεσώγειου τα χοχλάδια ,βήμα βήμα πλύναμε , της πρότερης ζωής μας , κάθε χαρακιά !» Αναδημοσίευση από: https://amorentreestrellas.wordpress.com/2025/07/04/destinadamente-para-vos/ Δημοσιεύτηκε στις4 Ιουλίου 2025από lovebetweenstars https://amorentreestrellas.wordpress.com/wp-content/uploads/2017/03/brian-crains-song-for-sienna-piano-and-cello-duet.mp3 Προορισμένο για εσάς Ότι με αγαπάς. Ότι με αγαπάς για αυτό που είμαι, με τις ανασφάλειές μου, με τους φόβους μου,ΣυνέχειαΣυνέχεια ανάγνωσης «Όντας δύο….»

Στο οδυνηρό όραμα μιας ετοιμοθάνατης ανθρωπότητας

u03a6u03c9u03c4u03bfu03b3u03c1u03b1u03c6u03afu03b1 u03b1u03c0u03cc Ku00e1ssia Melo u03c3u03c4u03bf Pexels.com Αναδημοσίευση από : https://nadinepoetry.wordpress.com/2025/05/01/fare-anima/ Κείμενο Δημιουργώντας ψυχή Τίνος είναι οι διαλυμένοι θρήνοι — ψιθυρισμένοι από έναν κατώτερο θεό μέσα στα όνειρα της νύχτας; Αρνούνται τον εαυτό τους στον καθρέφτη, θρυμματίζονται, δεν υποκύπτουν στην ύπαρξή τους, διαλύονται — σαν βροχή στο χέρι του ασυνείδητου. — το τραύμα είναι ένας μύθοςΣυνέχειαΣυνέχεια ανάγνωσης «Στο οδυνηρό όραμα μιας ετοιμοθάνατης ανθρωπότητας»

Φυγή από τους κολασμένους κύκλους

pexels-photo Αναδημοσίευση από: 24 Ιουνίου 2025Ναντίν Σπαγκιάρι Σηκωθείτε, εσείς που τρέμετε Σηκωθείτε, εσείς που τρέμετε, ανοίξτε τη νύχτα σαν την Ερυθρά Θάλασσα –για να εξερευνήσετε την ανθρωπότητα, τα κτηνώδη ένστικτα, τα σιωπηλά βάθη της σκέψης και εκείνη την αλληλεγγύη που φοριέται από το δέρμα. Η ελπίδα, σαν μεταμόσχευση καρδιάς, θα είναι το κλειδί για τηνΣυνέχειαΣυνέχεια ανάγνωσης «Φυγή από τους κολασμένους κύκλους»