2. ΤΟ ΟΡΑΜΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΑΥΡΙΟ

Αναδημοσίευση αποσπάσματος ανάρτησης από:https://elambigudelyoga.wordpress.com/2026/10/24/supongamos-que/#like-27723

Ας υποθέσουμε ότι…

Δημοσιεύτηκε στις 24 Οκτωβρίου 2026από τον /την elambigudelyoga

«Ας υποθέσουμε ότι, σε μια συγκεκριμένη χρονική στιγμή, ένας ορισμένος αριθμός ανθρώπων απασχολείται στην κατασκευή καρφίτσας.

Δουλεύοντας — ας πούμε — οκτώ ώρες την ημέρα, κατασκευάζουν όσες καρφίτσες χρειάζεται ο κόσμος.

Κάποιος εφευρίσκει μια συσκευή με την οποία ο ίδιος αριθμός ανθρώπων μπορεί να φτιάξει διπλάσιο αριθμό καρφίτσας από αυτόν που κατασκεύαζε πριν.

Αλλά ο κόσμος δεν χρειάζεται να διπλασιάσει αυτόν τον αριθμό καρφίτσας: οι καρφίτσες είναι ήδη τόσο φθηνές που θα ήταν δύσκολο να πουληθούν πια σε χαμηλότερη τιμή.

Σε έναν λογικό κόσμο, όλοι όσοι ασχολούνται με την κατασκευή καρφίτσας θα συνέχιζαν να εργάζονται τέσσερις ώρες αντί για οκτώ, και όλα τα άλλα θα συνέχιζαν όπως πριν.

Αλλά στον πραγματικό κόσμο, αυτό θα κρινόταν αποθαρρυντικό. Οι άνθρωποι εξακολουθούν να εργάζονται οκτώ ώρες. Υπάρχουν πάρα πολλές καρφίτσες.

Μερικοί εργοδότες χρεοκοπούν και οι μισοί από τους ανθρώπους που απασχολούνταν προηγουμένως στην κατασκευή καρφίτσας απολύονται και μένουν χωρίς δουλειά.

Στο τέλος, υπάρχει τόσος ελεύθερος χρόνος όσο και στο άλλο σχέδιο, αλλά οι μισοί άνθρωποι είναι εντελώς αδρανείς, ενώ οι άλλοι μισοί εξακολουθούν να εργάζονται υπερβολικά».

Έτσι, διασφαλίζεται ότι ο αναπόφευκτος ελεύθερος χρόνος θα παράγει δυστυχία παντού, αντί να αποτελεί πηγή παγκόσμιας ευτυχίας. Μπορεί να φανταστεί κανείς κάτι πιο παράλογο;

Μπέρτραντ Ράσελ , στο «Εγκώμιο της Αδράνειας» (1932

Supongamos que…