Λες: Γιατί δεν είμαστε πολίτες; Πού πήγαν οι πολίτες;
Ο κάθε πολίτης σήμερα «υποταγμένος» ασχολείται με τα Likes και την υπερκατανάλωση και όχι με το πως πρέπει να είναι, (όπως πολύ σωστά γράφεις σε άρθρο σου και το έχω αναρτήσει στη guchellas Citizen ως παρακαταθήκη περιγραφή του πολίτη)
-συμμέτοχος και συνυπεύθυνος για την κατάσταση της πολιτείας του, αλλά και υπεύθυνος για την αυτοπαιδεία και την αυτομόρφωσή του.
«Ο πολίτης φέρει το μερίδιο ευθύνης που του αναλογεί για την πολιτεία στην οποία συμμετέχει.»
Και με τη σημερινή τεχνολογική ανάπτυξη και την τεράστια πρόσβαση στην πληροφορία, η άγνοια δεν μπορεί πλέον να αποτελεί μόνιμη δικαιολογία.🙏🙌
–Με λαούς «Υποταγμένους» στο ψέμα, μπορείς να κάνεις πάντα ό,τι θέλεις.- Χάνα Άρεντ
🖋➰🖋➰🖋➰🖋
Αναδημοσίευση από:https://mylikesite.wordpress.com/2026/10/10/%ce%b1%ce%bd%ce%b1%ce%b6%ce%b7%cf%84%cf%8e%ce%bd%cf%84%ce%b1%cf%82-%cf%84%ce%bf%cf%85%
ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ · ΚΟΙΝΩΝΙΑ · ΠΟΛΙΤΙΚΗ
Αναζητώντας τους Πολίτες
Πού πήγαν οι πολίτες; Τι απέγιναν οι πολίτες;
«Η ιστορία της Ελλάδας μάς δείχνει μια εικόνα του εαυτού μας. Που ως πολίτες δεν είμαστε…» — ΠΕΦΤΑΣΤΕΡΟΣ
Γιατί δεν είμαστε πολίτες;
Το ερώτημα του φίλου μου Πεφτάστερου, ενός ρομαντικού πολίτη της Γαίας, διατυπώθηκε σε ανάρτησή μου με θέμα την ομιλία του υπουργού Εξωτερικών των ΗΠΑ στην Πνύκα, τον ιστορικό χώρο όπου αναπτύχθηκε το μεγάλο πείραμα της αθηναϊκής δημοκρατίας και της συμμετοχής των πολιτών στα κοινά.
Γιατί δεν είμαστε πολίτες; Πού πήγαν οι πολίτες; Τι απέγιναν οι πολίτες; Και πού πρέπει να τους αναζητήσουμε;
Για να υπάρχουν πολίτες, θα πρέπει να υπάρχει πολιτεία. Και για να υπάρχει πολιτεία, θα πρέπει να υπάρχουν πολίτες.
Βρισκόμαστε, λοιπόν, σε έναν φαύλο κύκλο, κυνηγώντας την ουρά μας, τις κότες, τα αυγά και τα κακαρίσματα, που συνήθως βρίσκονται αλλού!
Για να υπάρχουν πολίτες, θα πρέπει να υπάρχει πολιτική παιδεία και αγωγή στο σχολείο, από την αρχή της εκπαίδευσης, μαζί με τις βασικές αρχές της οικονομίας και την καλλιέργεια της απλής λογικής, η οποία συχνά απουσιάζει μαζί με τους λογικούς πολίτες.
Για να υπάρχει πολιτεία, πρέπει να έχουμε υπεύθυνους πολίτες που συμμετέχουν στα κοινά και αναλαμβάνουν προσωπικά την ευθύνη τους, ο καθένας από τη θέση του και σύμφωνα με τον ρόλο του.
Παραδείγματος χάρη, ο πατέρας και η μητέρα αναλαμβάνουν την ευθύνη για τα ανήλικα παιδιά τους και την οικογένειά τους. Ο καθηγητής αναλαμβάνει την ευθύνη της παιδείας, ο γιατρός της υγείας, ο νομικός της δικαιοσύνης, ο ιερέας της εκκλησίας του.
Ο καπετάνιος αναλαμβάνει την ευθύνη για την πορεία του πλοίου και ο υδραυλικός για τα υδραυλικά του πλοίου. Ο υπουργός αναλαμβάνει την ευθύνη του υπουργείου του και ο ΟΗΕ την ευθύνη που του αναλογεί για τη διατήρηση της ειρήνης, η οποία τόσο συχνά απουσιάζει από τη Γη.
Απλά πράγματα και καθαρά!
Όλοι αναλαμβάνουν τις ευθύνες τους, μαζί με τα αντίστοιχα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις τους.
Και δεν υπάρχουν δικαιώματα χωρίς υποχρεώσεις. Να μην το ξεχνούμε ποτέ αυτό.
Τα δικαιώματα προστατεύουν την ανθρώπινη αξιοπρέπεια και οι υποχρεώσεις συγκροτούν την υπεύθυνη συμβίωση. Τα θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα, βεβαίως, δεν παύουν να ισχύουν όταν κάποιος παραλείπει τις υποχρεώσεις του.
Ως πολίτες, όχι μόνο της Ελλάδας αλλά και της Γης, έχουμε ευθύνη για την πορεία της ανθρωπότητας και την εξέλιξη του πνεύματος, που δίνει νόημα στην ανθρώπινη ύπαρξη.
Και η κατάσταση παγκοσμίως βρίσκεται σε ένα κρίσιμο σημείο, γιατί συχνά δεν λειτουργούμε ως πολίτες αλλά ως καταναλωτές.
Καταναλώνουμε συνεχώς ενέργεια, απερίσκεπτα, χωρίς μέτρο και σύνεση, ακόμη και όταν δεν είναι απαραίτητο.
Τα ενεργειακά αποθέματα της Γης είναι πεπερασμένα, ιδιαίτερα εκείνα των μη ανανεώσιμων πηγών. Ακόμη και οι ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, παρότι αναπληρώνονται φυσικά, δεν είναι ανεξάρτητες από τους φυσικούς περιορισμούς, τις υποδομές και τις περιβαλλοντικές επιπτώσεις της αξιοποίησής τους.
Έχουμε μετατρέψει τη Γη σε έναν απέραντο σκουπιδότοπο πλαστικών, ρούχων, παπουτσιών, συσκευασιών και κάθε λογής περιττών καταναλωτικών προϊόντων.
Και κινδυνεύουμε να πνιγούμε μέσα στα ίδια μας τα απορρίμματα.
Μια προειδοποίηση που θυμίζει τα οικολογικά μηνύματα τα οποία αποδίδονται στον αρχηγό Σιάτλ των ιθαγενών της Βόρειας Αμερικής αποδεικνύεται προφητική.
Η Γη δεν είναι ένας απέραντος αποθηκευτικός χώρος για τα απορρίμματα της ανθρώπινης απερισκεψίας.
Είναι η κοινή μας κατοικία.
Και εδώ επιστρέφουμε στο αρχικό ερώτημα του φίλου μας Πεφτάστερου.
Πού πήγαν οι πολίτες;
Μήπως χάθηκαν μέσα στους καταναλωτές;
Μήπως αντικαταστήσαμε τη συμμετοχή με την παρακολούθηση, τη σκέψη με τη συνήθεια, την ευθύνη με την απαίτηση και την πολιτεία με μια τεράστια αγορά;
Μήπως αναζητούμε διαρκώς κάποιον άλλον να αναλάβει τις δικές μας ευθύνες;
Αν θέλουμε να είμαστε πολίτες, θα πρέπει να αναλάβουμε όλοι και όλες τις ευθύνες μας, στο μέτρο που αναλογεί στον καθένα.
Όχι μόνο να απαιτούμε από την πολιτεία, αλλά και να συμμετέχουμε στη συγκρότησή της.
Όχι μόνο να διεκδικούμε δικαιώματα, αλλά και να ασκούμε υπεύθυνα τις υποχρεώσεις μας.
Όχι μόνο να καταναλώνουμε τον κόσμο, αλλά και να φροντίζουμε τον κόσμο στον οποίο ζούμε.
Γιατί η πολιτεία δεν είναι μόνο οι θεσμοί της. Είναι και οι άνθρωποί της.
Και ο πολίτης δεν είναι απλώς ένας κάτοικος, ένας ψηφοφόρος, ένας φορολογούμενος ή ένας καταναλωτής.
Είναι ένας άνθρωπος που σκέφτεται, κρίνει, συμμετέχει, δημιουργεί και αναλαμβάνει την ευθύνη των πράξεών του.
Από την Πνύκα της αρχαίας Αθήνας μέχρι τη σύγχρονη Γαία, το ερώτημα παραμένει ανοιχτό:
Αναζητούμε τους πολίτες ή αναζητούμε μέσα μας τον πολίτη που έχουμε ξεχάσει;
Αστραία
Η συνέχεια ανάγνωσης του λόγου του Μάρκο Ρούμπιο, και των σχολίων.
👇
Αναδημοσίευση από:https://mylikesite.wordpress.com/2026/10/08/%ce%b1%cf%80%cf%8c-%cf%84%ce%b7%ce%bd-%ce%b1%cf%81%cf%87%ce%b1%ce%af%ce%b1-%cf%80
- Επίσημο πλήρες κείμενο της ομιλίας Marco Rubio — U.S. Department of Statehttps://www.state.gov/releases/office-of-the-spokesman/2026/10/secretary-of-state-marco-rubio-remarks?
Ανακάλυψε περισσότερα από guchellas.com Global Union of Citizens
Εγγραφείτε για να λαμβάνετε τις τελευταίες αναρτήσεις στο email σας.
