📸Shelley Evans από το Pixabayai-generated-8736435_1280.jpg

Περίληψη ΤΝ /ai

Το έργο του Τζιντού Κρισναμούρτι εξερευνά τη σχέση του ανθρώπου με τη ζωή, τον έρωτα και την αλήθεια. Με ποιητική γλώσσα, αποκαλύπτει την ανάγκη για εσωτερική ελευθερία και κατανόηση, προειδοποιώντας ενάντια σε δεσμευτικούς φόβους και θρησκευτικές αυταπάτες.

Η πραγματική αγάπη προκύπτει από την αποδοχή του συνολικού είναι και της εμπειρίας της ζωής, και η ευτυχία ανήκει σε εκείνους που αγωνίζονται για μια βαθύτερη κατανόηση του εαυτού τους και του κόσμου.

🖋➰🖋➰🖋➰🖋

Αναδημοσίευση από:https://searchingthemeaningoflife.wordpress.com/2024/09/13/jindou-krisnamurti-parables-and-poems/?_gl=1*axomx6*_gcl_au*MTAxMTY3NTU4My4xNzI2MjEzODQx

Η Δημιουργία κείτεται στο δρόμο της επιπόλαιης αγάπης. | ΤΖΙΝΤΟΥ ΚΡΙΣΝΑΜΟΥΡΤΙ

photo by GTsik13 Σεπ 2024 PhilosophybooksΑξιοσημείωτααποφθέγματαexcerpts8+

Αξιοσημείωτα από το βιβλίο του ΤΖΙΝΤΟΥ ΚΡΙΣΝΑΜΟΥΡΤΙ «Παραβολές και ποιήματα»

– Το «Εγώ» ζυγιάζεται ανάμεσα στο παρελθόν και στο μέλλον, σαν τίγρη που αιωρείται έτοιμη να πηδήξει, σαν αετός έτοιμος να πετάξει, σαν βέλος τη στιγμή που ελευθερώνεται από το τόξο. Αυτή η στιγμή της ισορροπίας, της μεγάλης έντασης, είναι αιωνιότητα. Ο άνεμος της ερήμου σβήνει κάθε αχνάρι του ταξιδιώτη. Το μοναδικό αποτύπωμα είναι από το πάτημα του παρόντος. Το παρελθόν, το μέλλον… άμμος που φύσηξε ο άνεμος.

– Υπάρχει ένα βουνό, πολύ πιο πέρ’ από τους λόφους
και τους κάμπους, που η μεγάλη του
κορφή κοιτάζει από ψηλά τη σκοτεινή κοιλάδα
και τις ανοιχτές θάλασσες
την ηρεμη μορφη της.
Είναι πάνω απ’ τις σκιες της μέρας και της νύχταε.
Από κάτω, στον τεράστιο κάμπο, κανένας άνθρωπος δεν μπορεί να τη διακρίνει.
Μερικοί την έχουν δει, αλλά λίγοι είναι αυτοί που
έφτασαν στα πόδια της.
Ένας μόνο κάθε χιιλιάδες χρόνια μαζεύει, τη δύναμή του
και κερδίζει αυτήν την αιώνια κατοικία.
Μιλώ για κείνη τη βουνοκορφή τη γαλήνια,
την απέραντη, την πέρα από κάθε σκέψη.
Διαλαλώ με δύναμη τη χαρά!

– «Είμαι ο Αρχιτραγουδιστής της Ζωης,
υπέφερα για πολύ και ξέρω.
Ξρατήστε αγνό το τραγούδι στην καρδιά σας, ο τρόπος ειν’ απλός. Αποτινάξτε τις περιπλοκότητες των Θεών,
των θρησκειών και των πιστεύω που υπάρχουν μέσα σας.
Μη δένετε τη ζωή σας με ιεροτελεστίες, με επιθυμία για παρηγοριά.
Γίνετε οι ίδιοι φως για τον εαυτό σας. Τότε δε θα περιμένετε τίποτε από τους άλλους.
Τη ζωή δεν την κρατάνε τα δεσμά του φόβου.
Ελευθερωθείτε και τότε θα υπάρξει, το θαύμα της τάξης.
Αγαπάτε τη Ζωή και τότε δε θα υπάρχει μοναξιά.
Αχ, ακούστε τη φωνή που βγαίνει
μέσα απο την αγάπη μου’
υπέφερα για πολύ και ξέρω.
Είμαι ελεύθερος, αιώνια ευτυχισμένος’
Είμ’ ελεύθερος, αιώνια ευτυχισμένος’
είμαι ο Αρχιτραγουδιστής της Ζωής. »

– Στο δρόμο πέρασε μια κηδεία μ’ αυτούς που ακολουθούσαν τον νεκρό να κλαίνε.
Οι άνθρωποι έστρεψαν το βλέμμα τους στον ξένο για μια κουβέντα παρηγοριάς, αλλά να που εκείνος γέλασε.
Γιατί είναι ερωτευμένος με τη Ζωή κι ο θάνατος τον προσπερνάει.
Όχι μόνο δεν τον κατάλαβαν, αλλά, και τον πέταξαν γρήγορα έξω απο την πόλη τους.
Ο ξένος σκαρφάλωσε στην κορφή του βουνού, που έχει θέα την πυκνοκατοικημένη πόλη.

– Η Δημιουργία κείτεται στο δρόμο της επιπόλαιης αγάπης.

– Ποτέ δε με ικανοποίησε η μονοτονία ενός εραστή κι η αγάπη ενός μνηστήρα, αλλά είχα πάντα πολλούς κι αμέτρητους να με λατρεύουν κάτω απ τα παράθυρά μου. Πέρασα τη ζωή μου λιώνοντας από έρωτα και ουρλιάζοντας για όλο και περισσότερο. Δοκίμασα όλα τα βάσανα της γέννας, τις χαρές να έχεις ένα παιδί και τη θλίψη να το χάσεις, τον πόνο και τη θλίψη των γηρατειών και την απόρριψη αδιάφορων πρώην εραστών, αναπόλησα χαιρεκακα πεθαμένες αναμνήσεις κι έκλαψα πάνω σε – απο καιρό πριν χαμένους θαυμαστές.
Κουρασμένος από πολλές ζωές ως ακόλαστη κι ελεύθερη στον έρωτα γυναίκα, έγινα άγια συζυγος και κέρδισα την ευτυχία της αγνής αγάπης.

– Ευτυχισμένος είναι ο άνθρωπος που αγωνίζεται.

– Α, φίλε,
η αγάπη της ζωής δεν είναι παιδί του φόβου,
αλλά βρίσχεται στη μήτρα της κατανόησης.
Ο φόβος γεννάει τα δάκρυα του κόσμου.
Το γέλιο ζώντανεύει
μεσα στο ξύπνημα της αληθινής αγάπης.
Η ξεραμένη λίμνη λαχταράει τη βροχή που θα ‘ρθει .

– Αυτός που περπατάει ακέραιος μέσα στη σύγχυση
είναι ερωτευμένος με τη Ζωή.

– Όχι φίλε,
μην ψάχνεις την ευτυχία σου
σε πράγματα εφήμερα.
Βρες την ψυχή σου, φίλε,
γιατί μονο σ’ αυτήν
κατοικεί ο Αγαπημένος σου.

– Η φωνή της θλίψης είναι της ολοκλήρωσης τραγούδι
και οι χαρές που έρχονται απο κει.
η πληρίτητα είναι της ζωής.

– Απέραντη ευτυχία
γεμίζει την ύπαρξή μου
γιατί έχω βρει
Εσένα.
Και δε θα σβήσεις
ούτε κι αν χίλιοι ήλιοι ανέβουν
πίσω από το βουνό.

– Ναι, Τον έψαχνα τον Αγαπημένο μου παντού,
αλλά Τον βρήκα καθισμένο στην καρδιά μου.
Ο Αγαπημένος μου βλέπει πια
μεσ’ απο τα δικά μου μάτια,
γιατί τώρα είμαστε ένα ο Αγαπημένος μου κι εγώ.
Γελάμε μαζί.
Παίζουμε μαζί.
Αυτή η σκιά δεν είναι δική μου.
Απ’ του Αγαπημένου μου πέφτει την καρδιά,
γιατί ο Αγαπημένος μου κι εγώ έχουμε γίνει Ένα.

– Η γνωριμία με την Αλήθεια είναι μία απόλυτη και τελική εμπειρία.
Ύστερα από την Αλήθεια ξαναπλάστηκε ο εαυτός μου.
Δεν είμαι ποιητής’ απλώς προσπάθησα να βάλω σε λέξεις
όσα συνειδητοποίησα.

– Η ζωή σου είναι θάνατος’
ο θάνατος είναι ξαναγέννημα. Ευτυχισμένος ειν’ ο άνθρωπος
που είναι πέρα απ’ το σφιχταγκάλιασμα
των περιορισμών τους.

– Σαν τη βροχή που έρχεται
και πέφτει πάνω στη γη
όταν είναι ο καιρός της,
έτσι, φίλε,
έτσι κι η θλίψη όλους τους βρίσκει,
χωρίς κανέναν να αφήνει.
Τους φτωχούς που ζούνε ταπεινά,
τους πλούσιους που ‘χουν αλαζονεία στις καρδιές τους,
το δυνάστη που κάνει τη γη να κλαίει,
τον κυβερνήτη που δρ νοιάζεται για το λαό του,
το φλογερό λάτρη του Θεού,
τον κυνηγό των φευγαλέων ηδονών’
ναι,
κανέναν δεν αφήνει.

– Ω, φίλε,
ο Αγαπημένος είσαι εσύ.
Αλλά για να Τον νιώσεις
και για να Τον κρατήσεις
γερά μες στην καρδιά σου,
σταθερά μέσα στο νου σου,
δεν πρέπει να υπάρχει
ούτε ίχνος σκοτεινό
κρυμμένο βαθιά
κάπου στην ύπαρξή σου.
Ούτε ψευτοπαρηγορητές
ούτε ευχάριστοι Θεοί
που σου δίνουν εύκολες συμβουλές’ ούτε απληστίες που σε σκλαβώνουν
ούτε πιστεύω που σου προσφέρουν καταφύγιο
μέσα στη δροσερή σκιά τους’
ούτε σκέψεις ούτε συναισθήματα
που να σε σταματάνε.

– Με την αξιοπρέπεια της λιτότητας
του λευκού σου ρούχου,
βαθιά μέσα μου γεννήθηκες.
Με τη σιγουριά της γνώσης
βαθιά μέσα μου εμφανίστηκες.
Με την απεραντοσύνη της ευτυχίας βαθιά μέσα μου αποκαλύφθηκες.
Με τη μεγάλη σιωπή του πρωινού
βαθιά μέσα μου το σύμπαν δημιούργησες.
Με το ηλιόφως της ανατολής
μ’ έφερες πάνω στις βουνοκορφές. Και βαθιά μέσα μου γεννήθηκες.

– Για να ειναι γεμάτη η καρδιά σου
και να πετάει ο νους σου,
άσε την αμφιβολία να διαλύσει τα μπερδέματά τους.

–
Η ΦΩΤΙΑ ΠΟΥ ΚΑΙΕΙ
Όπως ένα πήλινο αγγείο σπάει σε κομμάτια,
έτσι θα κομματιαστούν κι εκείνοι που ζητάνε καταφύγιο,
γιατί αυτο γεννάει θλίψη
και το ένα μπέρδεμα γεννάει μετά το άλλο.
Εκείνοι που επιθυμούν παρηγοριά
έρημο θα βρούνε.
Και δάκρυα καρτερούν εκείνους
που βάσισαν την παρηγοριά τους
στην υπεροψία του σκοπού τους

Συνάντησα κάποιον άνθρωπο στη σκιά ενός ναού
κι είδα το πρόσωπο μου μέσα στα δάκρυά του.

Κανείς δεν πρόκειται να σε ξυπνήσει από το λήθαργό σου
και ο ήλιος θα ‘χει ανατείλει και θα μεσουρανεί
πριν κάνεις ένα βήμα.
Η χοντρόπετση καρδιά σου
θα τυφλώνει τα μάτια σου τις ώρες της οδύνης,
κι όπως χάνεται κανείς μέσα στο σκοτεινό το δάσος,
έτσι θα γίνει και μ’ εσένα
αν μεινεις στο ναό που λάξεψε η σκέψη.

Α, φίλε,
πρέπει να ‘ναι δυνατή η φωτιά που καίει για να κατακάψει το σπίτι της παρηγοριάς,
να μεγαλώσει την αδηφάγο ανησυχία’
γιατί μέσα απ’ αυτή τη σύγχυση
θα γεννηθεί η τέλεια κατανόηση.

Στρέψε το βλέμμα σου στο όλο
γιατί στο μερικό υπάρχει μαρασμός.

–
Η αγάπη είναι η ίδια της η θεία φύση.
Αν την ακολουθήσεις,
βάζοντας κατά μέρος το βαρύ φορτίο
του πανούργου νου,
θα ελευθερωθείς από τους φόβους
της άλλης, της ανήσυχης αγάπης.

Η αγάττη δεν είναι περιφραγμένη
απο το χώρο και το χρόνο,
απ’ του νου τις στενοχώριες.
Αυτή η αγάπη είναι χαρά μες στην καρδιά εκείνου
που ατέλειωτα περιπλανήθηκε
μεσα στη σύγχυση της αναζήτησης της ίδιας της αγάπης.

Ο Εαυτός, ο Αγαπημένος,
των πραγμάτων όλων η κρυμμένη ομορφιά,
η αιωνιότητα είναι της αγάπης

Α, γιατί έχεις ανάγκη κι άλλο να ψάξεις,
γιατί κι άλλο, φίλε;

–
Μην αποζητάς το άρωμα μιας μόνο καρδιάς,
ούτε να κουρνιάζεις στο ήσυχο βόλεμά της’
γιατί εκεί μέσα κατοικεί
της μοναξίάς ο φόβος.

Πλημμυρίζω δάκρυα
γιατί είδα
όλη τη μοναξιά
που ‘χει η αγάπη
για τον έναν.

Στις σκιές που χορεύουν
κείτεται ένα μαραμένο φύλλο.

Η λατρεία των πολλών για έναν
οδηγεί στη θλίψη.
Αλλά η αγάπη του ενός για τους πολλούς
είναι αστείρευτη πηγή ευδαιμονίας.

–
Ψάξε να βρεις της επιθυμίας σου τα κρυφά κυνηγητά
και τότε δε θα ζεις πια μες στην ψευδαίσθηση.

Απο ευτυχία μπορείς να ξέρεις,
αν στης δυστυχίας την κοιλάδα δεν έχεις περπατήσει;
Από ελευθερία τί μπορείς να ξέρεις,
αν πάνω στα δεσμά σου δεν έχεις γοερά θρηνήσει;
Από αγάπη τι μπορείς να ξέρεις,
αν απ’ του έρωτα το δίχτυ
δεν έχεις την απελευθέρωση αναζητήσει;

Είδα ν’ ανθίζουν τα λουλούδια
στις σκοτεινές τις ώρες μιας ήσυχης νύχτας.

– Μην αγαπάς το καλοσχηματισμένο το κλαδί,
ούτε να φυλάς την εικόνα εκείνου μόνο
μεσα σην καρδιά σου.
Σύντομα το κλαδί θα μαραθεί και η εικόνα του θα σβήσει.
Ν’ αγαπάς ολόκληρο το δέντρο.
Και τότε θ’αγαπάς και το καλοσχηματισμένο το κλαδί,
το τρυφερό και το μαραμένο φύλλο,
το ντροπαλό μπουμπούκι και το ολάνθιστο λουλούδι,
και το πέταλο που πεφτει, χορεύοντας, απο ψηλά,
και την εκθαμβωτική σκιά της ολοκληρωτικής αγάπης.

Αχ, αγάπα την τη Ζωή ολόκληρη,
δεν ξέρει από φθορά.

by SearchingTheMeaningOfLife

Η Δημιουργία κείτεται στο δρόμο της επιπόλαιης αγάπης. | ΤΖΙΝΤΟΥ ΚΡΙΣΝΑΜΟΥΡΤΙ