📸pexels-photo-129539.jpeg

«Η ιστορία τελειώνει με μια νηφάλια παρατήρηση. Το παγκόσμιο σύστημα τροφίμων εξαρτάται από μερικά στενά κανάλια. Όταν ένα από αυτά σπάσει, ο κόσμος θυμάται ότι η πείνα εξαπλώνεται πιο γρήγορα από την πολιτική.

Munaeem Jamal

🖋➰🖋➰🖋➰🖋

Αναδημοσίευση από:https://munaeem.com/2025/12/03/countries-dependent-on-ukrainian-grain-food-crisis/#respond

Πώς οι χώρες που εξαρτώνται από τα ουκρανικά σιτηρά βυθίστηκαν σε μια νέα επισιτιστική κρίση

Μια απλή αλήθεια διαμόρφωσε τις παγκόσμιες αγορές πριν από τον πόλεμο. Οι χώρες που είχαν εξαρτηθεί από τα ουκρανικά σιτηρά επιβίωναν με σταθερές αποστολές μέσω της Μαύρης Θάλασσας. Όταν αυτά τα πλοία σταμάτησαν, το σοκ επεκτάθηκε γρήγορα. Επεκτάθηκε σε περιοχές που ήδη αγωνίζονταν να εξισορροπήσουν την πείνα, τον πληθωρισμό και την πολιτική εξάντληση.

Η Βόρεια Αφρική το ένιωσε πρώτη. Η Αίγυπτος εισήλθε στην κρίση με έντονες πιέσεις στο σύστημα επιδότησης ψωμιού. Η χώρα βασιζόταν στην Ουκρανία και τη Ρωσία για το μεγαλύτερο μέρος του σιταριού της. Οι τιμές αυξήθηκαν μετά την εισβολή και η κυβέρνηση άρχισε να πληρώνει πολύ περισσότερα για να προστατεύσει το βασικό καρβέλι που θρέφει εκατομμύρια ανθρώπους. Το Κάιρο αντιμετωπίζει τώρα μια μακρά περίοδο πληθωρισμού. Ο κίνδυνος βρίσκεται στο παρασκήνιο σαν ένα ήσυχο τύμπανο.

Ο Λίβανος μπήκε στην ίδια καταιγίδα με λιγότερες άμυνες. Περισσότερο από το μισό σιτάρι του προερχόταν από την Ουκρανία. Τα σιλό σιτηρών του είχαν καταρρεύσει στην έκρηξη στο λιμάνι της Βηρυτού. Το νόμισμα συνέχισε να πέφτει. Οι αρτοποιοί διένειμαν ψωμί με δελτίο και μεγάλες ουρές εκτείνονταν έξω από μικρά καταστήματα. Μια χώρα που είχε ήδη φθαρεί από την κρίση ένιωσε ένα ακόμη στρώμα πίεσης που κανείς δεν μπορούσε να κρύψει.

Η Λιβύη επίσης αντιμετώπισε δυσκολίες. Το κράτος παραμένει διαιρεμένο. Τα δικά του αγροκτήματα δεν μπορούν να θρέψουν τον πληθυσμό. Οι χώρες που εξαρτώνται από τα ουκρανικά σιτηρά, όπως η Λιβύη, ένιωσαν την πίεση του πολέμου στις τιμές. Ο πληθωρισμός των τροφίμων αυξήθηκε. Οι οικογένειες που ζουν στην Τρίπολη και τη Βεγγάζη παρακολουθούν τώρα τους λογαριασμούς τους με κουρασμένα μάτια.

Η βαθύτερη κρίση εμφανίστηκε στην Ερυθρά Θάλασσα. Η Σομαλία και η Υεμένη ζούσαν ήδη σε συνθήκες λιμού. Το Σουδάν πέρασε από τη μετάβαση στο χάος. Αυτά τα έθνη που ήταν ευάλωτα σε τρόφιμα εξαρτιόνταν από το φθηνό σιτάρι από τη Μαύρη Θάλασσα. Μόλις σταμάτησε η ροή, οι ανθρωπιστικές οργανώσεις πλήρωναν περισσότερα για κάθε φορτίο. Το κόστος σήμαινε λιγότερες μερίδες. Η πείνα έσφιξε την ασφάλειά της.

Ορισμένες χώρες στράφηκαν στο ρωσικό σιτάρι. Άλλες αγόρασαν μικρές παρτίδες έκτακτης ανάγκης από την Ινδία, τη Ρουμανία ή τις Ηνωμένες Πολιτείες. Αυτές οι εναλλακτικές λύσεις βοήθησαν αλλά δεν αντικατέστησαν την κλίμακα της Ουκρανίας. Κοστίζουν περισσότερο. Χρειάζονται περισσότερο χρόνο για τη μεταφορά τους. Αυξάνουν την πίεση στον προϋπολογισμό σε χώρες που τώρα εξαρτώνται ακόμη περισσότερο από αξιόπιστες προμήθειες σιτηρών για σταθερότητα.

Σκέφτομαι συνέχεια τις αγορές του Καράτσι το καλοκαίρι. Βλέπεις ηλικιωμένες γυναίκες να αγγίζουν το ψωμί για να ελέγξουν τη ζέστη του. Μια μικρή αύξηση στην τιμή αλλάζει όλη τη συζήτηση στον πάγκο. Αυτό φοβούνται αυτές οι κυβερνήσεις. Ο πληθωρισμός του ψωμιού γίνεται πολιτικός. Γίνεται συναισθηματικός. Γίνεται επικίνδυνος.

Γι’ αυτό έχει σημασία η απώλεια ουκρανικών σιτηρών. Για τις χώρες που εξαρτώνται από την αφθονία της Μαύρης Θάλασσας, αναμόρφωσε τις ζωές εκατομμυρίων σε περιοχές που εξαρτώνται από το σιτάρι. Αποκάλυψε πόσο εύθραυστο έχει γίνει το παγκόσμιο σύστημα τροφίμων. Ένας πόλεμος σε μια γωνιά της Ευρώπης ώθησε την πείνα πιο κοντά στην Αφρική και τη Μέση Ανατολή. Η αλυσίδα είναι απλή και σκληρή. Τα σιτηρά σταματούν. Οι τιμές αυξάνονται. Οι οικογένειες υποφέρουν. Οι κυβερνήσεις ταλαντεύονται.

Παρόλα αυτά, υπάρχει μια αργή στροφή προς νέες οδούς εφοδιασμού. Η Ρουμανία και η Βουλγαρία επέκτειναν τα λιμάνια τους. Η Ρωσία αύξησε τις εξαγωγές της. Οι οργανισμοί βοήθειας αναδιαμόρφωσαν τις συμβάσεις τους. Τίποτα από αυτά δεν σβήνει το αρχικό σοκ. Απλώς μαλακώνει τις άκρες.

Η ιστορία τελειώνει με μια νηφάλια παρατήρηση. Το παγκόσμιο σύστημα τροφίμων εξαρτάται από μερικά στενά κανάλια. Όταν ένα από αυτά σπάσει, ο κόσμος θυμάται ότι η πείνα εξαπλώνεται πιο γρήγορα από την πολιτική. Την σκληρή αλήθεια έμαθαν για πρώτη φορά εκείνες οι χώρες που εξαρτώνται από τα ουκρανικά σιτηρά.

How Countries Dependent on Ukrainian Grain Slipped Into a New Food Crisis