-γιατί οι άνθρωποι χρησιμοποιούνται και τα αντικείμενα αγαπιούνται». Γιατί η ζωή δεν είναι να έχεις και να παίρνεις, αλλά να είσαι και να γίνεις. Δεν είναι αυτό που έχεις, αλλά αυτό που είσαι που κάνει τη διαφορά.

Αρχαία Ελληνικά

28 Φεβ 2025

Γνωρίζατε ότι… στα αρχαία ελληνικά υπάρχει κάτι που λίγοι θυμούνται, αλλά το οποίο περιέχει ένα υπέροχο νόημα. Εδώ, στα ιταλικά υπάρχει αρσενικό και θηλυκό! Στα αρχαία ελληνικά όμως υπήρχε μια μορφή που δεν υπάρχει πια στη γλώσσα μας σήμερα: το ουδέτερο.

Γιατί σας είπα ότι είναι κάτι το εξαιρετικό; Γιατί για τους αρχαίους Έλληνες η πιο σημαντική διαφορά δεν ήταν μεταξύ αρσενικού και γυναικείου, μεταξύ άνδρα και γυναίκας, αλλά μεταξύ αυτών που έχουν ψυχή και αυτών που δεν έχουν. Ανάμεσα σε αυτό που είναι καρδιά, συναίσθημα, ζωή και αυτό που, χωρίς να αισθάνεσαι τίποτα, δεν είναι τίποτα. Για τους Έλληνες το πιο σημαντικό από όλα ήταν αυτό: να ξεχωρίζουν τα πράγματα από τους ανθρώπους. Το νερό, τα κύματα, για παράδειγμα, είναι ουδέτερες λέξεις στα Αρχαία Ελληνικά. Αλλά η θάλασσα είναι λέξη θηλυκή, γιατί από τη θάλασσα γεννιέται το κύμα, και είναι η ψυχή της θάλασσας που δίνει ρυθμό στο νερό. Γιατί μόνο η ψυχή νιώθει, μόνο η ψυχή τρέμει, μόνο η ψυχή κλαίει. Μόνο όσοι έχουν ψυχή ξέρουν πώς να ξεπεράσουν την καταιγίδα.

«Η ψυχή είναι μια γλώσσα», είπε ένας ποιητής, «αλλά είναι σπάνιο να βρεις κάποιον που τη μιλάει». Το ουδέτερο εκφράζει κάτι που έχουμε χάσει, την αίσθηση των σχέσεων μεταξύ πραγμάτων και μεταξύ ανθρώπων. Είναι φυσικό ότι σήμερα αγωνιζόμαστε να κατανοήσουμε τον λόγο της ουδετερότητας σε έναν κόσμο όπου τα πράγματα έχουν πάρει τη θέση των ανθρώπων. Κυνηγάμε και επιθυμούμε πράγματα. Δουλεύουμε σκληρά για πράγματα. Μας φέρονται και συμπεριφερόμαστε στους άλλους σαν πράγματα.

Αλλά η ζωή δεν είναι φτιαγμένη από πράγματα, αυτό σου λένε οι Έλληνες. Η ευτυχία δεν είναι να κατέχεις αλλά να μοιράζεσαι. Στα ομηρικά ποιήματα το ξίφος φαίνεται πάντα ως μέρος του βραχίονα που απλώνεται για να χτυπήσει. Ο Όμηρος σας δείχνει την περίφημη ασπίδα του Αχιλλέα ακριβώς τη στιγμή που σφυρηλατείται, γιατί τα αντικείμενα υπάρχουν σε συνάρτηση με τον άνθρωπο και όχι το αντίστροφο. «Τα αντικείμενα είναι φτιαγμένα για να χρησιμοποιούνται. Οι άνθρωποι είναι φτιαγμένοι για να αγαπιούνται. Ο κόσμος πάει στραβά γιατί οι άνθρωποι χρησιμοποιούνται και τα αντικείμενα αγαπιούνται». Γιατί η ζωή δεν είναι να έχεις και να παίρνεις, αλλά να είσαι και να γίνεις. Δεν είναι αυτό που έχεις, αλλά αυτό που είσαι που κάνει τη διαφορά.

Πηγή:

Greco antico