2. ΠΛΑΝΙΤΗΣ ΓΗ S.O.S. Τον καταστρέφουν οι λίγοι που τα πέρνουν όλα ενώ τα 8 δισ. προσεύχονται για να επιβιώσουν από τις επιδημίες, την πείνα, την δίψα, και τους πολέμους !

https://www.worldometers.info/gr/παγκόσμιος πληθυσμός. 8.181.880.679 . 

Μια Μαγική Χώρα

Άνοιξα τα μάτια μου σε μια χώρα μαγική,

                Πήρε μια στιγμή για να διευρυνθεί το μυαλό μου,

                                Χαμογέλασε στα κοντινά πράγματα,

                                                Ψαχούλεψε στη σοφίτα για να δοκιμάσεις τι έχει προγραμματιστεί.

Άλλη μια μέρα για μια απελπισμένη στάση.

Ανακατεύτηκε δίπλα μου χωρίς να με νοιάζει,

                Άνοιξε τα μάτια της παντού,

                                Άπλωσε το χέρι να με αγκαλιάσει κοντά

Με το θεραπευτικό άγγιγμα που σημαίνει τα περισσότερα.

Στη συνέχεια μέχρι το με το τσάι και το τοστ.

Ο ήλιος χαμογέλασε,

                Πράσινα φύλλα πάλλονται,

                                Πεταλούδες με κάπαρη,

                                                Οι μέλισσες τρέμουν,

Τα κοράκια φώναξαν

                Ο Σουίφτς ούρλιαξε

                                Αλλά τίποτα πολύ

                                                Ήταν όπως φαινόταν.

Έξω από την πόρτα φαινόταν η μάχη.

                Τα θύματα υποχώρησαν με τα ιδανικά ενταφιασμένα.

                                                Πήρα τη θέση μου στην πρώτη γραμμή,

                                                                Κρέμομαι από αυτό που ήταν δικό μου:

Ένας κουρελιασμένος πολεμιστής χαμένος στο χρόνο.

Δύσκολο να θυμηθώ τι και γιατί

                Καθώς περνούν τα χρόνια και οι φίλοι πετούν.

                                Τα όνειρα χάνονται και τα μωρά κλαίνε.

Παγιδευμένος από την αιώνια φέτα της πίτας.

Αλλά το όνειρο είναι ζωντανό

                Μέσα στην απληστία και το μίσος.

                                Χόβολη φωτοβολίδα

                                                Στην άκρη της πύλης.

Το πνεύμα ακόμα βρυχάται κάτω από το βάρος

Μου αγγίζει το χέρι

                Όλα τα μάτια που λάμπουν

                                Γεμάτη αγάπη

                                                Και πρωινοί ουρανοί.

Η δύναμη ρέει,

                Η επιμονή μεγαλώνει.

Που πάμε

                Κανείς δεν ξέρει!

Τρέξαμε μέσα στα δάση

                Χόρεψε στους κάμπους,

                                Κατέκτησε τις θάλασσες

                                                Διέσχισε την οροσειρά.

Περιπλανήθηκε στις ερήμους,

                Μέσα από τη δύναμη του εγκεφάλου μας.

Γεμίσαμε τον αέρα

                Με τη χαρά του τραγουδιού μας,

                                υμνώντας τον ήλιο,

                                                Η γη και ο ουρανός.

Γεμίζουμε το μυαλό μας με το πού, τι και γιατί;

Σε όλα αυτά ανήκουμε

                Κι όμως, εκεί πήγαν όλα στραβά.

Δημιουργία ηγετών,

                Επινοώντας θεούς

                                Κατοχές και στρατοί

                                                Rockers και Mods.

Σε μια ατελείωτη αλληλουχία αγωνίας και γκρίνιας

                Τραγική βλακεία? ατελείωτος πόλεμος?

Ζούμε στις μέρες των ανεγκέφαλων ορδών,

                Fake news, προπαγάνδα και απειλή των σπορίων.

Έχουμε χάσει τη σύνδεσή μας με τις μέλισσες και τα δέντρα,

                Γονάτισε τη Μητέρα Φύση.

Στο παράλογο παιχνίδι που παίζουμε

                Εκεί που λίγοι τα παίρνουν όλα

                                Και οι ανόητοι απλώς προσεύχονται.

Οι εφευρέσεις μας μας προδίδουν

                Κλείστε μας τη ζωή.

Αποκοπή από την πραγματικότητα

                Με το χτύπημα ενός μαχαιριού.

Το μέλλον μια χιονοθύελλα,

                Το παρελθόν ένα λουτρό αίματος.

Ψάχνοντας για σκοπό

                Πρέπει να γελάς!!

Opher – 2.8.2024

Είναι λίγο επικό. που εκτείνεται από τον προσωπικό στον καθολικό και διασταυρούμενο χρόνο. Περισσότερο από ένα παροδικό νεύμα στον σπουδαίο Roy Harper – Me And My Woman, The Lord’s Prayer, The Game – αν και δεν ισχυρίζομαι ότι δικαιολογώ καμία σύγκριση.

Η βλακεία και η ευκολοπιστία της ανθρωπότητας δεν παύουν ποτέ να με εκπλήσσουν.

Η τάση μας για βία, ατελείωτοι πόλεμοι. την τυφλή μας άγνοια.

Μια καταπληκτική, μαγική χώρα. ένα μυστηριώδες ταξίδι, αμαυρωμένο από φυλετισμό, απληστία και μίσος. Χρησιμοποιούμε τις εφευρέσεις μας για ηγέτες, θεούς, πολιτική και λαγνεία ενάντια στον εαυτό μας.

Γεννημένοι σε μια μαγική χώρα, αγνοούμε τον άφθονο θησαυρό για μια τσέπη γεμάτη χρυσάφι του ανόητου.

Πηγή: Ο κόσμος του Όφερ photo by escapemana

A Magical Land

https://ophersworld.com/tag/zeitgeist/